Helen schreef:Ik ben geen fan van gescheiden fietspaden, zoals ze het hier in België begrepen hebben
Vond het veel fijner met één glad asfalt over heel de breedte van de weg, met fietspad-streeplijnen aan de kant. Dan kon ik op het fietspad rijden (dat even glad was als de rijbaan) met prima zicht (én gezien worden). Als er al een obstakel op het fietspad stond, of er sprong een voetganger voor mijn neus, kon ik uitwijken naar de rijbaan zonder te verongelukken over stoepranden, haagjes, betonbalkjes, enz.
Die goeie ouwe tijd
Yep. Die laatste zin is exact mijn gedacht.
Ik kom soms oude foto's tegen. Van banen hoe ze vroeger waren. Het waren letterlijk en figuurlijk symbolen van vooruitgang. En dan flits tijdmachine naar nu. Op veel plaatsen kun je als fietser niet meer inhalen omdat de ruimte er niet meer is en je gevangen zit tussen drempels. En hoe zot is dat niet, dat tweerichtingsfietspaden maken?
Waar ik vroeger heel de tijd gewoon rechts kon rijden naar de bestemming, moet ik nu om de haverklap van de ene naar de andere kant van de baan, rakelings door die overdreven bochten overal laverende tussen paaltjes en overheen drempels en andere brol, aangelegd met rode klinkers die door die abrupt geforceerde bochten door het remmen overal in putten ingedrukt zijn. Op de baan maken ze voor de auto's geverfde en andere scheidingen maar voor fietsers doen ze net het omgekeerde: ze gooien ze samen. De paden vaak te smal zodat je bij tegenliggers noodgedwongen met je fietstassen door de struiken moet brushen.
En de staat van de fietspaden is algemeen gezien veel minder dan die van de autobaan. Soms zelfs door hun struiken-bezigheids onderhoud. Bvb in Deinze, baan naar Nazareth > Gavere, de kilometer voor het E17 op/afritcomplex. Vorig jaar in de zomer zag ik plots overal brokken asfalt op en naast het fietspad liggen. De zijkanten van het pad zaten vol met inkalvingen die er voordien niet waren. Ik kon de verklaring ervoor niet eens gissen. Tot ik bij het terugkeren de "dader" zag. Een soort graskantsnijmachine, groot log lawaai-ding, ja op het smalle fietspad, waarvan de messen de asfalt in brokken losmaaide. En de hoog zittende chauffeur bleef maar verder doen, alsof ie geen graten zag in het beschadigen van de fietspadranden. Ongelooflijk. Ik vond het niet eens nodig om daar gras af te rijden. Het was amper 15 cm hoog, belemmerde niet het zicht of zo.
Ik moet door al die bazar om ergens niet te blijven haperen almaar focussen op nabij; en meestal net op plaatsen / momenten waar je zou moeten rondkijken naar aankomende auto's.
Vroeger werd de fietspad - baanstrook meegestrooid in de winter. Nu gaat dat niet meer en moeten ze apart rijden met mini strooiwagentjes of handmatig, wat ze meestal nalaten, of veel later pas doen, nadat je erdoor moeten sukkelen hebt. Sommige banen hebben verlichting maar aan 1 kant, waardoor hun rijen struiken de helft van het fietspad in het donker houden, zodat je ijzel of rommel niet meer ziet.
Veiliger? Bah. De kwalen door hun moeienissen zijn erger dan de kwalen die ze zogenaamd tegen willen gaan.
Ja, er zijn autobestuurders (en ook fietsers) die te snel rijden volgens situaties. Hun "aanpak" is iedereen mee-straffen. Een heel bevolkingsdeel / groep straffen voor wat enkelingen doen, waar hebben we dat nog gezien in de geschiedenis?
Quasi overal is Staat bezig met alternatieven te saboteren. Eenrichting, lokaal verkeer, tot bruutweg: betonblokken die de baan afsluiten. De kleinere verbindingen tussen gemeenten: asverschuivingen, drempels, afblokken van rijvakken zodat chauffeurs daar niet meer kunnen kruisen zonder dat de 1 voor de ander moet stoppen.
Het is niet moeilijk om files te maken. En dat is dan ook wat we steeds meer zien.
redelijk goed.
.
)
