Even een update over mijn revalidatie :
Momenteel weet ik niet goed of ik blij of triest moet zijn

; de revalidatie zit een beetje op een dood spoor; t.t.z. we merken geen vooruitgang meer. Mijn linkervoet blijft stijf en ik blijf pijn hebben. Ik heb nog recht op 4 kinebeurten maar dit zal wellicht niet meer veel verschil maken.
De combinatie van schade t.g.v. een breuk in deze voet in 2012 en de operatie in februari 2026 (om de ontsteking weg te spoelen in het gewricht tussen enkel en hiel) heeft ervoor gezorgd dat er teveel letsel ontstaan is voor een volledig herstel. Als ik het goed begrijp heeft zich in 2012 botgruis verspreid doorheen de gewrichtsbanden en het kraakbeen van dat gewricht. Het openmaken van deze voet bij de operatie heeft nog voor extra lidtekenweefsel gezorgd waardoor ik de voet niet meer naar voor kan kantelen (afrollen). Ik krijg mijn voet hierdoor niet meer helemaal plat op de grond en kan ook niet meer op mijn tenen gaan staan links.
Gelukkig heeft de revalidatie er wel voor gezorgd dat mijn linker- en rechterstap terug min of meer gelijk zijn (ik mank dus bijna niet meer) waardoor de ontwikkeling van secundaire klachten (pijn en ontstekingen in knieën, bovenbeen en heupen) beperkt blijft. Maar veel wandelen zit er zeker niet meer in; einde juli heb ik eens een wandeling van 3,5 km gemaakt en dat was duidelijk veel te veel.
Fietsen lukt gelukkig wel en blijkt goed te zijn : het zachte pendelen van de voeten op de trappers werkt rustgevend en pijnstillend. De afgelopen weken heb ik terug enkele tochten van zowat 90 km gemaakt en dat lukte vrij goed; zowel op mijn trike als op mijn bukker (ik heb wel elektrische ondersteuning nodig

).
Momenteel wacht ik op de goedkeuring voor orthopedische schoenen maar dat blijkt ook een hele lijdensweg

: ik kreeg van de mutualiteit al een brief dat ze de aanvraag hebben ontvangen, een brief dat de aanvraag volledig is; een brief dat ze de aanvraag gaan behandelen en nu mag ik volgende week toch al naar een controle-arts. Benieuwd of de schoenen onder de kerstboom gaan liggen …
Ik kijk nu ook uit naar de levering van mijn nieuwe trike

waarmee ik wat meer avontuurlijkere tochten wil maken (dan kan ik eens off-road; nu wandelen niet meer lukt).
Mijn echtgenote Lieve en ik hadden plannen voor een fietsvakantie naar Zeeland (begin september) maar dit moeten we nu ook annuleren want Lieve zit met een slijmbeursontsteking in de schouder en fietsen is nu geen goede optie. Jammer …